Laatste nieuws
...
...
| Nominaties | (* = op shortlist) |
Bij alle relevante stedelijke kunstinstellingen, -opleidingen en -initiatieven werden prominente Amsterdamse kunstkenners gevraagd worden een talentvolle kunstenaar die aan de criteria voldoet, te nomineren. De jury selecteerde uit de genomineerden een shortlist van kunstenaars die mochten deelnemen aan de eindexpositie op 23, 24 en 25 mei 2008 in de W139/Basement
|
Laurence Aëgerter
*
Genomineerd namens Outline door Christine van den Bergh (curator) |
|
Anno Dijkstra
*
Genomineerd namens De Appel door Edna van Duyn (publicaties) |
|
Lars Eijssen
Genomineerd namens Stedelijk Museum Bureau Amsterdam door Jelle Bouwhuis (curator) (Lars Eijssen heeft besloten de deelname aan de Polly Morph kunstprijs niet waar te nemen.) |
|
Ferry Jong
Genomineerd namens Artless door Ken Zeph en Pieter Kusters (bestuursleden) |
|
Peter Luining
*
Genomineerd namens Arti et Amicitiae door Thomas Wildner (voorzitter Programmerings Commissie) |
|
|
Linda Molenaar
Genomineerd namens Das Arts door Georg Weinand (dramaturg) (Linda Molenaar heeft besloten de deelname aan de Polly Morph kunstprijs niet waar te nemen.) |
|
Linda Nieuwstad
Genomineerd namens De Service Garage door Frank Ammerlaan (Artistiek directeur) |
|
Klaske Oenema
*
Genomineerd namens De Veemvloer door Radek Vana (curator) |
|
Abner Preis
Genomineerd namens Chiellerie door Chiel van Zelst (nachtburgemeester) |
|
Klaar Valkhoff
*
Genomineerd namens Sandberg Instituut door Jos Houweling (Directeur) |
|
Patricia Vega-Boschiazzo
Genomineerd door Collectief Schijnheilig |
|
Marieke Warmelink
Genomineerd namens Meneer de Wit door Henner Kleffel (Projectleider) |
|
Robbert Weide
*
Genomineerd namens Kattenbak Collectief door Merijn Bolink |
Expositie
De expositie in W139/Basement met het werk van de zes genomineerden is geopend op 23, 24 en 25 mei. De opening is op vrijdag van 19.00 - 23.00 uur. Om 20.30 uur zal Klaske Oenema haar performance doen. De prijsuitreiking is om 22:00 uur, met aansluitend feest tot 02.00 uur met DJ Takimi. De entree is gratis. Op zaterdag 24 en zondag 25 mei is de expo geopend van 13.00 - 18.00 uur.
Shortlist:
>> alle genomineerden
De expositie in W139/Basement met het werk van de zes genomineerden is geopend op 23, 24 en 25 mei. De opening is op vrijdag van 19.00 - 23.00 uur. Om 20.30 uur zal Klaske Oenema haar performance doen. De prijsuitreiking is om 22:00 uur, met aansluitend feest tot 02.00 uur met DJ Takimi. De entree is gratis. Op zaterdag 24 en zondag 25 mei is de expo geopend van 13.00 - 18.00 uur.
Shortlist:
|
|
Laurence Aëgerter
*
Genomineerd namens Outline door Christine van den Bergh (curator) |
|
|
Anno Dijkstra
*
Genomineerd namens De Appel door Edna van Duyn (publicaties) |
|
|
Peter Luining
*
Genomineerd namens Arti et Amicitiae door Thomas Wildner (voorzitter Programmerings Commissie) |
|
|
Klaske Oenema
*
Genomineerd namens De Veemvloer door Radek Vana (curator) |
|
|
Klaar Valkhoff
*
Genomineerd namens Sandberg Instituut door Jos Houweling (Directeur) |
|
|
Robbert Weide
*
Genomineerd namens Kattenbak Collectief door Merijn Bolink |
>> alle genomineerden
JURYRAPPORT
Het bijzondere aan het werk van Klaar Valkhoff is dat de kleedjes en emmertjes met schepjes in haar grote tekeningen niet minder belangrijk zijn dan de pedofiele fistfuck scŹnes die ze in beeld brengt.
Klaske Oenema maakt een succesvolle cross-over tussen beeldende kunst en intieme popmuziek.
De schoonheid van het werk van Peter Luining schuilt in hoe zijn fascinatie voor de binnenkant van de computer verplaatst is naar de buitenkant.
Laurence A‘gerter heeft een ambitieus project gemaakt waarin de objectiverende kennis van een encyclopedie letterlijk 180 graden gedraaid wordt in de richting van de willekeur.
Robbert Weide presenteert een aantal aanstekelijke sculpturale werken waarin hij speelt met de suggestie van technische functionaliteit.
Maar de winnaar van de Polly Morph kunstprijs 2008 is Anno Dijkstra. Dijkstra laat hier een aantal beelden van plasticine zien. Deze sculpturen zijn gebaseerd op jeugdherinneringen van mediabeelden die deel zijn geworden van het collectieve geheugen. Van alle genomineerden getuigt zijn werk volgens de jury van de meeste energie en ambitie. Het probleem van de tweedehands ervaring is een van de centrale en daarom moeilijkste vragen voor een beeldend kunstenaar. Dijkstra treedt dit thema doortastend tegemoet. De jury is unaniem van mening dat Anno Dijkstra de eerste Polly Morph kunstprijs ten volle verdient.
De jury van de Polly Morph kunstprijs 2008 bestond uit:
Het bijzondere aan het werk van Klaar Valkhoff is dat de kleedjes en emmertjes met schepjes in haar grote tekeningen niet minder belangrijk zijn dan de pedofiele fistfuck scŹnes die ze in beeld brengt.
Klaske Oenema maakt een succesvolle cross-over tussen beeldende kunst en intieme popmuziek.
De schoonheid van het werk van Peter Luining schuilt in hoe zijn fascinatie voor de binnenkant van de computer verplaatst is naar de buitenkant.
Laurence A‘gerter heeft een ambitieus project gemaakt waarin de objectiverende kennis van een encyclopedie letterlijk 180 graden gedraaid wordt in de richting van de willekeur.
Robbert Weide presenteert een aantal aanstekelijke sculpturale werken waarin hij speelt met de suggestie van technische functionaliteit.
Maar de winnaar van de Polly Morph kunstprijs 2008 is Anno Dijkstra. Dijkstra laat hier een aantal beelden van plasticine zien. Deze sculpturen zijn gebaseerd op jeugdherinneringen van mediabeelden die deel zijn geworden van het collectieve geheugen. Van alle genomineerden getuigt zijn werk volgens de jury van de meeste energie en ambitie. Het probleem van de tweedehands ervaring is een van de centrale en daarom moeilijkste vragen voor een beeldend kunstenaar. Dijkstra treedt dit thema doortastend tegemoet. De jury is unaniem van mening dat Anno Dijkstra de eerste Polly Morph kunstprijs ten volle verdient.
De jury van de Polly Morph kunstprijs 2008 bestond uit:
| Hans Aarsman | - beeldend kunstenaar |
| Fleur Dérogée | - assistent galeriehouder Ellen de Bruijne |
| Gijs Frieling | - directeur W139 |
| Joris Lindhout | - assistent galeriehouder Ellen de Bruijne |
| Kees Keijer | - kunstcriticus Het Parool |
POLLY MORPH KUNSTPRIJS 2008 UITGEREIKT
De jury, bestaande uit Hans Aarsman, Fleur Dérogée, Gijs Frieling, Joris Lindhout en Kees Keijer, was unaniem van mening dat Anno Dijkstra de eerste Polly Morph kunstprijs ten volle verdient. Dijkstra laat op de finale-expo in W139/Basement een aantal beelden van plasticine zien. Deze sculpturen zijn gebaseerd op jeugdherinneringen van mediabeelden die deel zijn geworden van het collectieve geheugen. Van alle genomineerden getuigt zijn werk volgens de jury van de meeste energie en ambitie. Het probleem van de tweedehands ervaring is een van de centrale en daarom moeilijkste vragen voor een beeldend kunstenaar. Dijkstra treedt dit thema doortastend tegemoet.
>> bekijk juryrapport
>> bekijk foto's
Het werk van de zes genomineerden wordt getoond op 23, 24 en 25 mei in W139/Basement in het PostCS gebouw, Oosterdokskade 5, Amsterdam.
De jury, bestaande uit Hans Aarsman, Fleur Dérogée, Gijs Frieling, Joris Lindhout en Kees Keijer, was unaniem van mening dat Anno Dijkstra de eerste Polly Morph kunstprijs ten volle verdient. Dijkstra laat op de finale-expo in W139/Basement een aantal beelden van plasticine zien. Deze sculpturen zijn gebaseerd op jeugdherinneringen van mediabeelden die deel zijn geworden van het collectieve geheugen. Van alle genomineerden getuigt zijn werk volgens de jury van de meeste energie en ambitie. Het probleem van de tweedehands ervaring is een van de centrale en daarom moeilijkste vragen voor een beeldend kunstenaar. Dijkstra treedt dit thema doortastend tegemoet.
>> bekijk juryrapport
>> bekijk foto's
Het werk van de zes genomineerden wordt getoond op 23, 24 en 25 mei in W139/Basement in het PostCS gebouw, Oosterdokskade 5, Amsterdam.
Aanleiding
Met de komst van de deeltijdopleiding op de Gerrit Rietveld Academie in 2003, de zogenaamde DOGtime opleiding, is er in Amsterdam een impuls gegeven aan mensen die zich op latere leeftijd willen wijden aan de beeldende kunst. Typerend voor deze studenten is dat ze wat ouder zijn dan de gemiddelde HBO student en dat ze vaak al een eerdere studie afgerond hebben. Er is veel motivatie en passie voor de studierichting. Deze toewijding aan een vak met een onzekere maatschappelijke toekomst is prijzenswaardig en leidt tot interessante samensmelting van beeldende kunst met andere vakgebieden.
Met de komst van de deeltijdopleiding op de Gerrit Rietveld Academie in 2003, de zogenaamde DOGtime opleiding, is er in Amsterdam een impuls gegeven aan mensen die zich op latere leeftijd willen wijden aan de beeldende kunst. Typerend voor deze studenten is dat ze wat ouder zijn dan de gemiddelde HBO student en dat ze vaak al een eerdere studie afgerond hebben. Er is veel motivatie en passie voor de studierichting. Deze toewijding aan een vak met een onzekere maatschappelijke toekomst is prijzenswaardig en leidt tot interessante samensmelting van beeldende kunst met andere vakgebieden.
Visie
Waarom zijn de stimuleringsprijzen binnen de beeldende kunst alleen voor kunstenaars tot 30 of 35 jaar? Deze nieuwe kunstprijs richt zich op beginnende kunstenaars van 30 jaar en ouder in de regio Amsterdam.
Om je op latere leeftijd te wijden aan de beeldende kunst vereist lef. Er is veel motivatie en passie voor nodig om je intensief in te zetten voor de beeldende kunst. Dit gaat vaak ten koste van een maatschappelijke carriŹre of sociale relaties. Het is een moeizaam traject waarbij je jezelf opnieuw ter discussie moeten stellen. Het is een vak met een onzekere maatschappelijke toekomst.
Om voldoende inkomsten te hebben voor levensonderhoud moet er vaak een bijbaantje genomen worden. Het geldbedrag, maar vooral de aandacht voor hun werk en de bevestiging van hun artistieke kwaliteiten kunnen het de genomineerden makkelijker maken om te leven van de productie van kunst. Het is dus van groot belang dat er veel exposure is voor de deelnemende kunstenaars. Vandaar dat de organisatie investeert in het genereren van publicitaire aandacht en wordt er een laagdrempelige, voor iedereen toegankelijke tentoonstelling gerealiseerd.
Interessant aan deze mensen is dat ze vaak al 'een ander leven' hebben gehad voordat ze zich gingen toeleggen op kunst. Dit leidt tot interessante samenstellingen van de beeldende werken met andere vakgebieden. Dit typeert de bijdrage van deze kunstenaars aan de hedendaagse kunst. En de afsluitende expositie is ook nadrukkelijk een inspiratiebron voor andere sectoren om de vernieuwende uitingen in hun vakgebied te kunnen bewonderen.
De jury beoordeelt dan ook op de gedrevenheid van de makers, de urgentie van het werk en op de inspirerende integratie van andere vakgebieden binnen die van de beeldende kunst
Waarom zijn de stimuleringsprijzen binnen de beeldende kunst alleen voor kunstenaars tot 30 of 35 jaar? Deze nieuwe kunstprijs richt zich op beginnende kunstenaars van 30 jaar en ouder in de regio Amsterdam.
Om je op latere leeftijd te wijden aan de beeldende kunst vereist lef. Er is veel motivatie en passie voor nodig om je intensief in te zetten voor de beeldende kunst. Dit gaat vaak ten koste van een maatschappelijke carriŹre of sociale relaties. Het is een moeizaam traject waarbij je jezelf opnieuw ter discussie moeten stellen. Het is een vak met een onzekere maatschappelijke toekomst.
Om voldoende inkomsten te hebben voor levensonderhoud moet er vaak een bijbaantje genomen worden. Het geldbedrag, maar vooral de aandacht voor hun werk en de bevestiging van hun artistieke kwaliteiten kunnen het de genomineerden makkelijker maken om te leven van de productie van kunst. Het is dus van groot belang dat er veel exposure is voor de deelnemende kunstenaars. Vandaar dat de organisatie investeert in het genereren van publicitaire aandacht en wordt er een laagdrempelige, voor iedereen toegankelijke tentoonstelling gerealiseerd.
Interessant aan deze mensen is dat ze vaak al 'een ander leven' hebben gehad voordat ze zich gingen toeleggen op kunst. Dit leidt tot interessante samenstellingen van de beeldende werken met andere vakgebieden. Dit typeert de bijdrage van deze kunstenaars aan de hedendaagse kunst. En de afsluitende expositie is ook nadrukkelijk een inspiratiebron voor andere sectoren om de vernieuwende uitingen in hun vakgebied te kunnen bewonderen.
De jury beoordeelt dan ook op de gedrevenheid van de makers, de urgentie van het werk en op de inspirerende integratie van andere vakgebieden binnen die van de beeldende kunst
Werkwijze
Bij alle relevante stedelijke kunstinstellingen, -opleidingen en -initiatieven zullen prominente Amsterdamse kunstkenners gevraagd worden een talentvolle kunstenaar die aan de criteria voldoet, te nomineren. De jury selecteert uit de genomineerden een shortlist van kunstenaars die mogen deelnemen aan de eindexpositie die op 23, 24 en 25 mei 2008 plaatsvindt in de W139/Basement in het PostCS gebouw, Oosterdokskade 5, Amsterdam.
Uit de daar tentoongestelde werken kiest de jury één winnaar. De criteria waarop de kunstenaars en het werk beoordeeld worden zijn de gedrevenheid en er wordt gekeken naar de goede integratie van andere vakgebieden binnen die van de beeldende kunst.
De bekendmaking van de winnaar vindt plaats tijdens de opening 's avonds op vrijdag 23 mei.
Bij alle relevante stedelijke kunstinstellingen, -opleidingen en -initiatieven zullen prominente Amsterdamse kunstkenners gevraagd worden een talentvolle kunstenaar die aan de criteria voldoet, te nomineren. De jury selecteert uit de genomineerden een shortlist van kunstenaars die mogen deelnemen aan de eindexpositie die op 23, 24 en 25 mei 2008 plaatsvindt in de W139/Basement in het PostCS gebouw, Oosterdokskade 5, Amsterdam.
Uit de daar tentoongestelde werken kiest de jury één winnaar. De criteria waarop de kunstenaars en het werk beoordeeld worden zijn de gedrevenheid en er wordt gekeken naar de goede integratie van andere vakgebieden binnen die van de beeldende kunst.
De bekendmaking van de winnaar vindt plaats tijdens de opening 's avonds op vrijdag 23 mei.
Contact
Tabo Goudswaard
e-mail: info@kattenbak.org
postadres: postbus 92226, 1090 AE, Amsterdam
Tabo Goudswaard
e-mail: info@kattenbak.org
postadres: postbus 92226, 1090 AE, Amsterdam
Organisatie
Tabo Goudswaard - initiatiefnemer, projectmanager
Sander Veenhof - verantwoordelijke communicatie
Eelco Wagenaar - verantwoordelijke productie
Dank aan
De Polly Morph kunstprijs is een initiatief van DOGtime (Deeltijd Opleiding Gerrit Rietveld Academie) en het Kattenbak Collectief (www.kattenbak.org) en wordt mede mogelijk gemaakt door stichting Erik en Hans en de Gerrit Rietveld Academie.
Dank aan:
Inhoudelijke ondersteuning
speciale dank aan:
Tabo Goudswaard - initiatiefnemer, projectmanager
Sander Veenhof - verantwoordelijke communicatie
Eelco Wagenaar - verantwoordelijke productie
Dank aan
De Polly Morph kunstprijs is een initiatief van DOGtime (Deeltijd Opleiding Gerrit Rietveld Academie) en het Kattenbak Collectief (www.kattenbak.org) en wordt mede mogelijk gemaakt door stichting Erik en Hans en de Gerrit Rietveld Academie.
Dank aan:
- de Gerrit Rietveld Academie
- de juryleden
- Stichting Erik en Hans, die de herinnering aan Erik de Vries en Hans Snoek levend houdt
- W139
Inhoudelijke ondersteuning
- Manel Esparbé - cošrdinator DOGtime
- Tijmen van Grootheest - directeur Rietveld Academie
- Willen van Weelden - docent DOGtime
- Ken Zeph - bestuurslid Kattenbak Collectief
speciale dank aan:
- Hanne Hagenaars - hoofdredactrice Mister Motley
Video
(Volgt nog)
(Volgt nog)
Persberichten
"Polly Morph kunstprijs 2008 uitgereikt"
23 mei 2008 - download (pdf)
"UITNODIGING uitreiking Polly Morph kunstprijs"
25 april 2008 - download (pdf)
"Shortlist Polly Morph kunstprijs bekend"
25 april 2008 - download (pdf)
"Polly Morph komt met nieuw kunstprijs-concept"
8 april 2008 - download (pdf)
Contact
Tabo Goudswaard
e-mail: info@kattenbak.org
postadres: postbus 92226, 1090 AE, Amsterdam
"Polly Morph kunstprijs 2008 uitgereikt"
23 mei 2008 - download (pdf)
"UITNODIGING uitreiking Polly Morph kunstprijs"
25 april 2008 - download (pdf)
"Shortlist Polly Morph kunstprijs bekend"
25 april 2008 - download (pdf)
"Polly Morph komt met nieuw kunstprijs-concept"
8 april 2008 - download (pdf)
Contact
Tabo Goudswaard
e-mail: info@kattenbak.org
postadres: postbus 92226, 1090 AE, Amsterdam
<< naar de shortlist
Laurence Aëgerter *
Genomineerd namens Outline door Christine van den Bergh (curator)
In een precieze replica van een Franse encyclopedie (Larousse, 1980) zijn 167 foto’s van landschappen en monumenten overal ter wereld vervangen door foto’s die precies op dezelfde locatie zijn gemaakt in de tegenovergestelde kijkrichting.
Encyclopedie foto's zijn tijdens mijn jeugd een essentiële bron van dagdromen geweest . Wat mij fascineert is hoe encyclopedieën een kijk op de wereld bieden die pretendeert objectief te zijn.
Met dit project herdefinieer ik de identiteit van iconische beelden door ze te plaatsen in een opzettelijke subjectieve context.
De 180 graden encyclopedie is ontstaan door het toepassen van een strikt systeem van geënsceneerd toeval.
Oplage 15, 667 blz.
2007
Opgenomen in verschillende collecties, o.a. Erik Kessels, Koninklijke Bibliotheek Den Haag en Bibliotheque nationale de France, departement des ouvrages rares et precieux.
De 180 graden encyclopedie wordt vertegenwoordigd tijdens Art Amsterdam door Harry Ruhé, Galerie A.
The project, a synopsis
The project consists of re-making an encyclopedia by transforming the photographic part of it.
Nothing of the text or layout is changed, only the photographs are replaced. All images taken outside (landscapes, monuments, art in public spaces) are replaced by a photograph taken 180 degree from the exact point of view it was originally shot.
The original source
The encyclopedic part of Larousse dictionary edited in 1980 (“Noms propres”).
Why this project
Encyclopedic photographs have been an essential place for my daydreams during my youth.
I developed a fascination about encyclopedia’s offering a glimpse of the world that claims to be an objective, definitive truth.
In realising this project I redefined the identity of iconic images into a wider and more real becoming openly subjective context.
Interventional system
I developed for this project a tight system of strict constraints and subjective choices.
I started in the summer of 2005 to determine my set of rules and shot the first photographs. So far I have reassembled about 150 photographs worldwide, of which I shot about the half. Following my precise instructions (within a testable system), the other photos I have selected from the work were realised by friends and their acquaintances, many times dealing with total strangers. Beside aerial view point photographs, portraits of celebrities and reproduction of paintings, there are still 100 images that should be replaced following my system.
I deliberately chose to print the encyclopedia in this ‘over the half’ stage because the friction between reality and fiction is at its most effective. Yet I am planning to go on collecting the missing photographs and to release them in a made-to-size stickers form. The release of the new images could happen in a term of once a year or all at once. It will be up to the owner of the 180 degree encyclopedia to decide whether to stick them upon the originals or to keep them in the cover of the book (In a foreword text, I will recommend this second option).
My intervention of the 180 degrees photographs is to create a set of images that reflect a personal perception of the world, in a spectra of dry and poetic images from which social comment and humour are playing an essential role.
I enjoy to make the reader/viewer balance between fiction and reality, the ‘window on the world’ that a photograph from an encyclopedia offers becomes an object of questioning and wondering.
Physical form of the 180 degrees encyclopedia
My encyclopedia has the precise size of the original Larousse ( 23 X 18 X 6 cm).
The binding and covers are also equivalent in form and colors, except the title on the cover “Petit Larousse en couleurs” being replaced by “180 degrees Laurence Aëgerter”.
--------------------------------------------------------------------
I am particularly fond of the book as the medium for my projects.
I published in the Netherlands two art projects in book form in 2005 and 2006.
2005: “A Meeting On Paper”, edition 2500, curator: Erik Kessels, Kesselskramer, publisher Neroc VGM.
The project consists of the coincidental meeting between images and words in an Elsevier encyclopedia from 1970.
2006: “LA LA LA LA”, edition 100 (numbered and signed), publisher Neroc VGM.
It offers a collection of 16 still images (combination image/text) extracted from semi-professional Karaoke videos.
Ik personifieer bestaande systemen. In mijn werkproces onderzoek ik deze, ik herschik de systemen en voorzie ze van een nieuwe context. Mijn werk bestaat uit fotografie, installaties, video’s en boeken; en een cross-over van deze media.
De systemen voor mijn werk onttrek ik uit zowel het openbare als private domein. Openbare bronnen zijn ondermeer encyclopedieën, catalogi, dagbladen, telefoonboeken of literaire publicaties. Privé-bronnen kunnen bestaan uit de verzameling memorabilia uit de carričre van een sportman of de op straat gevonden administratie van mijn overleden buurvrouw.
Mijn fascinatie voor systemen komt in de eerste plaats voort uit het verlangen greep te krijgen op de wereld. Met mijn werk 180 graden encyclopedie bijvoorbeeld maakte ik een replica van een Larousse Encyclopedie uit 1970. In die replica verving ik tweehonderd foto’s van landschappen en monumenten uit de Larousse Encyclopedie door foto’s die op diezelfde locaties zijn gemaakt, maar dan in precies de tegenovergestelde richting. In tegenstelling tot de encyclopedist, die de wereld duidt door middel van een schijnbaar ‘objectieve’ methodiek, subjectiveer ik die methodiek en laat ik daarmee zien dat het voor ieder individu mogelijk is om de waarneming en ordening van de wereld naar zijn eigen hand te zetten.
Ik maak ook veel gebruik van toevalligheden die ik ontdek binnen bestaande systemen, en pas ik toeval toe als instrument tijdens mijn werkproces. Zo bestaat mijn video In the Hospitality of Strangers uit een levensgrote projectie van een door mij geënsceneerde playbackopname van een volksliedje uit Marseille, mijn geboorteplaats. De tien deelnemers voor de opname prikte ik uit de Amsterdamse telefoongids. Zij stonden alfabetisch – boven en onder mijn naam – gerangschikt. In dit project heb ik mijzelf het systeem van de telefoongids als virtuele publieke ruimte toegeëigend door met mijn methode van ‘georganiseerd toeval’ mijn persoon met die van volslagen vreemden te laten samenvallen.
Mijn manier van werken is associatief en dwangmatig, deconstruerend en ordenend, transformerend van het publieke naar het private domein en omgekeerd.
Ik maak ook werk dat de classificatie en beschouwing van kunstwerken met een iconische bekendheid aan de orde stelt. Deze neiging is zeker gevoed door mijn afgeronde studie kunstgeschiedenis.
Het liefst zou ik alle naslagwerken die ik bezit, willen veranderen. Zo onderzoek ik momenteel een overzichtscatalogus van het Louvre. Daarin wil ik afbeeldingen van de kunstwerken vervangen door nieuwe foto’s die ik in situ zal maken, binnen één dag en één bezoek aan het Louvre. De pilot maak ik op dit moment in het Rijksmuseum. Op deze manier personifieer ik de werken van het Louvre in de catalogus die sinds mijn jeugd als referentie geldt voor mij.
Ooit heb ik het onderstaande citaat van George Perec genoteerd, het beschrijft nog steeds het best de drijfveer achter mijn kunstenaarschap.
kunstenaarschap.
“Het is mij duidelijk dat de enige manier om vrijheid toe te eigenen binnen de al bepaalde muren verkregen kan worden door zelf een bouwwerk van muren te ontwerpen. Een eigen systeem bovenop het bestaande te leggen. Daardoor verdwijnt de functie niet, maar verandert het van identiteit. Het biedt een nieuwe mogelijke interpretatie van het bestaande systeem, een toegevoegde waarde”.
CV-Laurence-Aegerter.pdf
Laurence Aëgerter *
Genomineerd namens Outline door Christine van den Bergh (curator)
In een precieze replica van een Franse encyclopedie (Larousse, 1980) zijn 167 foto’s van landschappen en monumenten overal ter wereld vervangen door foto’s die precies op dezelfde locatie zijn gemaakt in de tegenovergestelde kijkrichting.
Encyclopedie foto's zijn tijdens mijn jeugd een essentiële bron van dagdromen geweest . Wat mij fascineert is hoe encyclopedieën een kijk op de wereld bieden die pretendeert objectief te zijn.
Met dit project herdefinieer ik de identiteit van iconische beelden door ze te plaatsen in een opzettelijke subjectieve context.
De 180 graden encyclopedie is ontstaan door het toepassen van een strikt systeem van geënsceneerd toeval.
Oplage 15, 667 blz.
2007
Opgenomen in verschillende collecties, o.a. Erik Kessels, Koninklijke Bibliotheek Den Haag en Bibliotheque nationale de France, departement des ouvrages rares et precieux.
De 180 graden encyclopedie wordt vertegenwoordigd tijdens Art Amsterdam door Harry Ruhé, Galerie A.
The project, a synopsis
The project consists of re-making an encyclopedia by transforming the photographic part of it.
Nothing of the text or layout is changed, only the photographs are replaced. All images taken outside (landscapes, monuments, art in public spaces) are replaced by a photograph taken 180 degree from the exact point of view it was originally shot.
The original source
The encyclopedic part of Larousse dictionary edited in 1980 (“Noms propres”).
Why this project
Encyclopedic photographs have been an essential place for my daydreams during my youth.
I developed a fascination about encyclopedia’s offering a glimpse of the world that claims to be an objective, definitive truth.
In realising this project I redefined the identity of iconic images into a wider and more real becoming openly subjective context.
Interventional system
I developed for this project a tight system of strict constraints and subjective choices.
I started in the summer of 2005 to determine my set of rules and shot the first photographs. So far I have reassembled about 150 photographs worldwide, of which I shot about the half. Following my precise instructions (within a testable system), the other photos I have selected from the work were realised by friends and their acquaintances, many times dealing with total strangers. Beside aerial view point photographs, portraits of celebrities and reproduction of paintings, there are still 100 images that should be replaced following my system.
I deliberately chose to print the encyclopedia in this ‘over the half’ stage because the friction between reality and fiction is at its most effective. Yet I am planning to go on collecting the missing photographs and to release them in a made-to-size stickers form. The release of the new images could happen in a term of once a year or all at once. It will be up to the owner of the 180 degree encyclopedia to decide whether to stick them upon the originals or to keep them in the cover of the book (In a foreword text, I will recommend this second option).
My intervention of the 180 degrees photographs is to create a set of images that reflect a personal perception of the world, in a spectra of dry and poetic images from which social comment and humour are playing an essential role.
I enjoy to make the reader/viewer balance between fiction and reality, the ‘window on the world’ that a photograph from an encyclopedia offers becomes an object of questioning and wondering.
Physical form of the 180 degrees encyclopedia
My encyclopedia has the precise size of the original Larousse ( 23 X 18 X 6 cm).
The binding and covers are also equivalent in form and colors, except the title on the cover “Petit Larousse en couleurs” being replaced by “180 degrees Laurence Aëgerter”.
--------------------------------------------------------------------
I am particularly fond of the book as the medium for my projects.
I published in the Netherlands two art projects in book form in 2005 and 2006.
2005: “A Meeting On Paper”, edition 2500, curator: Erik Kessels, Kesselskramer, publisher Neroc VGM.
The project consists of the coincidental meeting between images and words in an Elsevier encyclopedia from 1970.
2006: “LA LA LA LA”, edition 100 (numbered and signed), publisher Neroc VGM.
It offers a collection of 16 still images (combination image/text) extracted from semi-professional Karaoke videos.
Ik personifieer bestaande systemen. In mijn werkproces onderzoek ik deze, ik herschik de systemen en voorzie ze van een nieuwe context. Mijn werk bestaat uit fotografie, installaties, video’s en boeken; en een cross-over van deze media.
De systemen voor mijn werk onttrek ik uit zowel het openbare als private domein. Openbare bronnen zijn ondermeer encyclopedieën, catalogi, dagbladen, telefoonboeken of literaire publicaties. Privé-bronnen kunnen bestaan uit de verzameling memorabilia uit de carričre van een sportman of de op straat gevonden administratie van mijn overleden buurvrouw.
Mijn fascinatie voor systemen komt in de eerste plaats voort uit het verlangen greep te krijgen op de wereld. Met mijn werk 180 graden encyclopedie bijvoorbeeld maakte ik een replica van een Larousse Encyclopedie uit 1970. In die replica verving ik tweehonderd foto’s van landschappen en monumenten uit de Larousse Encyclopedie door foto’s die op diezelfde locaties zijn gemaakt, maar dan in precies de tegenovergestelde richting. In tegenstelling tot de encyclopedist, die de wereld duidt door middel van een schijnbaar ‘objectieve’ methodiek, subjectiveer ik die methodiek en laat ik daarmee zien dat het voor ieder individu mogelijk is om de waarneming en ordening van de wereld naar zijn eigen hand te zetten.
Ik maak ook veel gebruik van toevalligheden die ik ontdek binnen bestaande systemen, en pas ik toeval toe als instrument tijdens mijn werkproces. Zo bestaat mijn video In the Hospitality of Strangers uit een levensgrote projectie van een door mij geënsceneerde playbackopname van een volksliedje uit Marseille, mijn geboorteplaats. De tien deelnemers voor de opname prikte ik uit de Amsterdamse telefoongids. Zij stonden alfabetisch – boven en onder mijn naam – gerangschikt. In dit project heb ik mijzelf het systeem van de telefoongids als virtuele publieke ruimte toegeëigend door met mijn methode van ‘georganiseerd toeval’ mijn persoon met die van volslagen vreemden te laten samenvallen.
Mijn manier van werken is associatief en dwangmatig, deconstruerend en ordenend, transformerend van het publieke naar het private domein en omgekeerd.
Ik maak ook werk dat de classificatie en beschouwing van kunstwerken met een iconische bekendheid aan de orde stelt. Deze neiging is zeker gevoed door mijn afgeronde studie kunstgeschiedenis.
Het liefst zou ik alle naslagwerken die ik bezit, willen veranderen. Zo onderzoek ik momenteel een overzichtscatalogus van het Louvre. Daarin wil ik afbeeldingen van de kunstwerken vervangen door nieuwe foto’s die ik in situ zal maken, binnen één dag en één bezoek aan het Louvre. De pilot maak ik op dit moment in het Rijksmuseum. Op deze manier personifieer ik de werken van het Louvre in de catalogus die sinds mijn jeugd als referentie geldt voor mij.
Ooit heb ik het onderstaande citaat van George Perec genoteerd, het beschrijft nog steeds het best de drijfveer achter mijn kunstenaarschap.
kunstenaarschap.
“Het is mij duidelijk dat de enige manier om vrijheid toe te eigenen binnen de al bepaalde muren verkregen kan worden door zelf een bouwwerk van muren te ontwerpen. Een eigen systeem bovenop het bestaande te leggen. Daardoor verdwijnt de functie niet, maar verandert het van identiteit. Het biedt een nieuwe mogelijke interpretatie van het bestaande systeem, een toegevoegde waarde”.
CV-Laurence-Aegerter.pdf
<< naar de shortlist
Anno Dijkstra *
Genomineerd namens De Appel door Edna van Duyn (publicaties)
Verplicht het zien
Getuige van de hongersnood in Ethiopië in 1984. Ik was toen 14 jaar oud en keek thuis televisie.
Wat is een herinnering aan een televisiebeeld. Een beeld waar ik niet direct betrokken bij ben, dat als een flits aan me voorbij schiet, immaterieel, ongrijpbaar, zonder locatie, zwevend door de ether. Ik kan niet terug gaan naar de plek. De tv in mijn woonkamer is de plaats waar ik getuige ben geweest maar de tv laat inmiddels al weer ander zaken zien en in de woonkamer verwijst niets naar het drama.
Media plaatsen me in de positie van passieve observator, ik kan onmogelijk direct ingrijpen. Hoe vrijblijvend is het zien. Ontstaat er een schuldvraag door het getuige zijn; Je hebt het gezien en niets gedaan.
Een media icoon is onaantastbaar, van iedereen, je kunt je er niet persoonlijk mee verhouden. Maar die persoonlijke band heb ik wel, ik kan me nog erg goed de schok herinneren die ik kreeg bij het zien van de executie in Vietnam. Wanneer je ergens bij bent geweest heb je recht op de verbintenis met het drama. Maar wanneer je getuige bent geweest via media, dan vervalt dat en ontstaat er een vacuüm.
De voorstellen zijn een poging om de passieve positie van de toeschouwer te doorbreken. In plasticine, een industriële klei die gebruikt wordt om prototypes (bv van auto’s) mee te maken, boetseer ik beelden die me in mijn pubertijd diep geraakt hebben.
Door dit proces zet ik de beelden letterlijk voor me waardoor er een fysieke verhouding ontstaat, ik ondervind hoe mijn lichaam zich 1 op 1 verhoud met het lichaam of object op de foto.
De plasticine geeft aan de beelden een voorlopige sfeer mee. Het zijn beelden in wording er moet nog iets mee gebeuren, Het publiek treft ze op een kwetsbaar moment, je wordt daardoor met de mogelijkheid geconfronteerd om het beeld nog te veranderen of vernietigen.
Anno Dijkstra *
Genomineerd namens De Appel door Edna van Duyn (publicaties)
Verplicht het zien
Getuige van de hongersnood in Ethiopië in 1984. Ik was toen 14 jaar oud en keek thuis televisie.
Wat is een herinnering aan een televisiebeeld. Een beeld waar ik niet direct betrokken bij ben, dat als een flits aan me voorbij schiet, immaterieel, ongrijpbaar, zonder locatie, zwevend door de ether. Ik kan niet terug gaan naar de plek. De tv in mijn woonkamer is de plaats waar ik getuige ben geweest maar de tv laat inmiddels al weer ander zaken zien en in de woonkamer verwijst niets naar het drama.
Media plaatsen me in de positie van passieve observator, ik kan onmogelijk direct ingrijpen. Hoe vrijblijvend is het zien. Ontstaat er een schuldvraag door het getuige zijn; Je hebt het gezien en niets gedaan.
Een media icoon is onaantastbaar, van iedereen, je kunt je er niet persoonlijk mee verhouden. Maar die persoonlijke band heb ik wel, ik kan me nog erg goed de schok herinneren die ik kreeg bij het zien van de executie in Vietnam. Wanneer je ergens bij bent geweest heb je recht op de verbintenis met het drama. Maar wanneer je getuige bent geweest via media, dan vervalt dat en ontstaat er een vacuüm.
De voorstellen zijn een poging om de passieve positie van de toeschouwer te doorbreken. In plasticine, een industriële klei die gebruikt wordt om prototypes (bv van auto’s) mee te maken, boetseer ik beelden die me in mijn pubertijd diep geraakt hebben.
Door dit proces zet ik de beelden letterlijk voor me waardoor er een fysieke verhouding ontstaat, ik ondervind hoe mijn lichaam zich 1 op 1 verhoud met het lichaam of object op de foto.
De plasticine geeft aan de beelden een voorlopige sfeer mee. Het zijn beelden in wording er moet nog iets mee gebeuren, Het publiek treft ze op een kwetsbaar moment, je wordt daardoor met de mogelijkheid geconfronteerd om het beeld nog te veranderen of vernietigen.
<< naar de nominatielijst
Lars Eijssen
Genomineerd namens Stedelijk Museum Bureau Amsterdam door Jelle Bouwhuis (curator)
(Lars Eijssen heeft besloten de deelname aan de Polly Morph kunstprijs niet waar te nemen.)
Lars Eijssen
Genomineerd namens Stedelijk Museum Bureau Amsterdam door Jelle Bouwhuis (curator)
(Lars Eijssen heeft besloten de deelname aan de Polly Morph kunstprijs niet waar te nemen.)
<< naar de nominatielijst
Ferry Jong
Genomineerd namens Artless door Ken Zeph en Pieter Kusters (bestuursleden)
"Ferry Jong volgt al enige tijd programma's bij Stichting Artless, in die tijd heeft hij zich tot een curieus kunstenaar ontwikkeld. Hij verdient naar onze mening een kans om zijn werk aan een groter publiek te laten zien. Werk dat soms sprookjesachtig, soms vervreemdend, maar altijd eigenzinnig en speels is."
Ik maak objecten en schilderijen. Deze presenteer ik altijd gezamenlijk. Ze hebben elkaar nodig.
Ferry Jong
Genomineerd namens Artless door Ken Zeph en Pieter Kusters (bestuursleden)
"Ferry Jong volgt al enige tijd programma's bij Stichting Artless, in die tijd heeft hij zich tot een curieus kunstenaar ontwikkeld. Hij verdient naar onze mening een kans om zijn werk aan een groter publiek te laten zien. Werk dat soms sprookjesachtig, soms vervreemdend, maar altijd eigenzinnig en speels is."
Ik maak objecten en schilderijen. Deze presenteer ik altijd gezamenlijk. Ze hebben elkaar nodig.
<< naar de shortlist
Peter Luining *
Genomineerd namens Arti et Amicitiae door Thomas Wildner (voorzitter Programmerings Commissie)
Peter Luining is an Amsterdam based artist. He studied contemporary philosophy in the mid 80's. After his study he became active in the Amsterdam vj-scene. He started fiddling with computers, and made 3D animations in commercial jobs. He also directed video- clips. Unsatisfied with commercial jobs and his role of only doing images and video with music made by others he started to combine video with his own music. In 1995 the character of his work changes dramatically when he discovers the net and the relative easy way interactivity could be achieved by using webpages. After doing some obscure net performances, Luining first got international recognition with his work "clickclub", which he presented at the Transmediale festival in Berlin. This netpiece distinguished itself from nearly everthing at that time because of the way the user could and could not interact with its sounds and images. Since 1997 Luining's work is turning towards a kind of minimalism, while maintaining his earlier research of the dynamics of the net. An important milestone in his work is BGO MUI*5 (2002), an interactive public artwork for the Dutch Department of Justice. Inspired by the problems he faced by setting up this large public artwork his work starts to become more conceptual which also means that he starts to theorize and write about the use of computers and it's basic material computersoftware.
Peter Luining *
Genomineerd namens Arti et Amicitiae door Thomas Wildner (voorzitter Programmerings Commissie)
Peter Luining is an Amsterdam based artist. He studied contemporary philosophy in the mid 80's. After his study he became active in the Amsterdam vj-scene. He started fiddling with computers, and made 3D animations in commercial jobs. He also directed video- clips. Unsatisfied with commercial jobs and his role of only doing images and video with music made by others he started to combine video with his own music. In 1995 the character of his work changes dramatically when he discovers the net and the relative easy way interactivity could be achieved by using webpages. After doing some obscure net performances, Luining first got international recognition with his work "clickclub", which he presented at the Transmediale festival in Berlin. This netpiece distinguished itself from nearly everthing at that time because of the way the user could and could not interact with its sounds and images. Since 1997 Luining's work is turning towards a kind of minimalism, while maintaining his earlier research of the dynamics of the net. An important milestone in his work is BGO MUI*5 (2002), an interactive public artwork for the Dutch Department of Justice. Inspired by the problems he faced by setting up this large public artwork his work starts to become more conceptual which also means that he starts to theorize and write about the use of computers and it's basic material computersoftware.
<< naar de nominatielijst
Linda Molenaar
Genomineerd namens Das Arts door Georg Weinand (dramaturg)
(Linda Molenaar heeft besloten de deelname aan de Polly Morph kunstprijs niet waar te nemen.)
Linda Molenaar
Genomineerd namens Das Arts door Georg Weinand (dramaturg)
(Linda Molenaar heeft besloten de deelname aan de Polly Morph kunstprijs niet waar te nemen.)
<< naar de nominatielijst
Linda Nieuwstad
Genomineerd namens De Service Garage door Frank Ammerlaan (Artistiek directeur)
"Na haar studie sociale geografie was Nieuwstad gemeenteambtenaar en deed sociaal wetenschappelijk onderzoek. Haar goed betaalde baan heeft ze op 27 jarige leeftijd opgezegd en heeft zij de keuze gemaakt om zich toe te leggen op de beeldende kunst. Na de aki heeft zij met succes het Sandberg Instituut in 2007 afgerond. Als wetenschapper en gemeenteambtenaar was zij bezig om de wereld om haar heen te stroomlijnen in modellen en systemen. Als kunstenaar is zij juist op zoek naar de anomalie; de uitzondering en de imperfectie. Haar autonome werk is het resultaat van een constant gebalanceer tussen beide werelden."
Voorstel voor een kunstwerk in de openbare ruimte in de Zuid-as in Amsterdam. afmeting: 550 cm hoog, 275 cm breed, materialen: 6000 gegoten aluminium kralen, 400 RVS bollen en RoestVrijStaal.
Linda Nieuwstad
Genomineerd namens De Service Garage door Frank Ammerlaan (Artistiek directeur)
"Na haar studie sociale geografie was Nieuwstad gemeenteambtenaar en deed sociaal wetenschappelijk onderzoek. Haar goed betaalde baan heeft ze op 27 jarige leeftijd opgezegd en heeft zij de keuze gemaakt om zich toe te leggen op de beeldende kunst. Na de aki heeft zij met succes het Sandberg Instituut in 2007 afgerond. Als wetenschapper en gemeenteambtenaar was zij bezig om de wereld om haar heen te stroomlijnen in modellen en systemen. Als kunstenaar is zij juist op zoek naar de anomalie; de uitzondering en de imperfectie. Haar autonome werk is het resultaat van een constant gebalanceer tussen beide werelden."
Voorstel voor een kunstwerk in de openbare ruimte in de Zuid-as in Amsterdam. afmeting: 550 cm hoog, 275 cm breed, materialen: 6000 gegoten aluminium kralen, 400 RVS bollen en RoestVrijStaal.
<< naar de shortlist
Klaske Oenema *
Genomineerd namens De Veemvloer door Radek Vana (curator)
Klaske Oenema maakt ruimtevullende installaties met beeld, tekst en muziek, rond het ouderwetse medium van de overheadprojector. De installatie die zij laat zien in W139, speelt zich af in de donkerte waarin je ’s nachts wel soms wakker wordt. Het gaat over de verhouding tussen een personage en haar ruimte, over keuzes maken en twijfelen, over donker en licht, over hier en elders, en de vraag hoe groot de wereld nu is.
Ook geeft Klaske Oenema bij de opening van de tentoonstelling een optreden waarbij ze gezeten naast een overheadprojector, zingend een verhaal vertelt.
Klaske Oenema *
Genomineerd namens De Veemvloer door Radek Vana (curator)
Klaske Oenema maakt ruimtevullende installaties met beeld, tekst en muziek, rond het ouderwetse medium van de overheadprojector. De installatie die zij laat zien in W139, speelt zich af in de donkerte waarin je ’s nachts wel soms wakker wordt. Het gaat over de verhouding tussen een personage en haar ruimte, over keuzes maken en twijfelen, over donker en licht, over hier en elders, en de vraag hoe groot de wereld nu is.
Ook geeft Klaske Oenema bij de opening van de tentoonstelling een optreden waarbij ze gezeten naast een overheadprojector, zingend een verhaal vertelt.
<< naar de nominatielijst
Abner Preis
Genomineerd namens Chiellerie door Chiel van Zelst (nachtburgemeester)
1.”Sugar Gun- 99% sugar 1% vitamin C”
2.”Gas mask of cigarettes and tooth paste”
3.”Chicken soup belt – the Jewish antibiotic”
4.”Energy hat”
5.“Golden bomb of love”
Found materials, mixed media, sugar, and lots of love!
Abner Preis
Genomineerd namens Chiellerie door Chiel van Zelst (nachtburgemeester)
1.”Sugar Gun- 99% sugar 1% vitamin C”
2.”Gas mask of cigarettes and tooth paste”
3.”Chicken soup belt – the Jewish antibiotic”
4.”Energy hat”
5.“Golden bomb of love”
Found materials, mixed media, sugar, and lots of love!
<< naar de shortlist
Klaar Valkhoff *
Genomineerd namens Sandberg Instituut door Jos Houweling (Directeur)
"Zij is kunstenaar geworden omdat het niet anders kan. Ondanks alles, ondanks gezond verstand."
Een bewijs van liefde en bewondering
( het verschil tussen wetenschap en beeldende kunst )
De serie Proof of Admiration and Love laat een uitbundig feest zien:
het feest van het geloof in je eigen ogen.
Toen ik op mijn 40ste naar de Rietveld ging was dat niet de uitkomst
van een lang gekoesterde wens maar een direct gevolg van een late ontdekking: de beeldende kunst.
Ik was gewend me te verdiepen in theorieën en had verbanden leren leggen tussen allerlei gegevens.
Daar is niks mee mis maar uiteindelijk botsen alle ideeën op de lichamelijke en materiele kant van het bestaan.
Die confrontatie is per definitie onredelijk, niet te bevatten en bovenal : beangstigend.
Zowel de wetenschap als de beeldende kunst zijn begaan met het
gat wat er bestaat tussen dat wat we weten en wie we zijn.
Het verschil tussen wetenschap en beeldende kunst:
De wetenschap zoekt naar het bewijs dat we bestaan.
De beeldende kunst laat zien waar we bang voor zijn.
Als beeldend kunstenaar ben ik in staat om een voorstelling te maken van de dingen waar ik mijn hoofd niet om heen kan krijgen. Van dat wat ondenkbaar is en niet in harmonie met het gezonde verstand.
Zo kan er een lege ruimte ontstaan die een nieuwe verbinding mogelijk maakt met de Ander.
Klaar Valkhoff
Amsterdam, 06’05’08
CV-Klaar-Valkhoff.pdf
Klaar Valkhoff *
Genomineerd namens Sandberg Instituut door Jos Houweling (Directeur)
"Zij is kunstenaar geworden omdat het niet anders kan. Ondanks alles, ondanks gezond verstand."
Een bewijs van liefde en bewondering
( het verschil tussen wetenschap en beeldende kunst )
De serie Proof of Admiration and Love laat een uitbundig feest zien:
het feest van het geloof in je eigen ogen.
Toen ik op mijn 40ste naar de Rietveld ging was dat niet de uitkomst
van een lang gekoesterde wens maar een direct gevolg van een late ontdekking: de beeldende kunst.
Ik was gewend me te verdiepen in theorieën en had verbanden leren leggen tussen allerlei gegevens.
Daar is niks mee mis maar uiteindelijk botsen alle ideeën op de lichamelijke en materiele kant van het bestaan.
Die confrontatie is per definitie onredelijk, niet te bevatten en bovenal : beangstigend.
Zowel de wetenschap als de beeldende kunst zijn begaan met het
gat wat er bestaat tussen dat wat we weten en wie we zijn.
Het verschil tussen wetenschap en beeldende kunst:
De wetenschap zoekt naar het bewijs dat we bestaan.
De beeldende kunst laat zien waar we bang voor zijn.
Als beeldend kunstenaar ben ik in staat om een voorstelling te maken van de dingen waar ik mijn hoofd niet om heen kan krijgen. Van dat wat ondenkbaar is en niet in harmonie met het gezonde verstand.
Zo kan er een lege ruimte ontstaan die een nieuwe verbinding mogelijk maakt met de Ander.
Klaar Valkhoff
Amsterdam, 06’05’08
CV-Klaar-Valkhoff.pdf
<< naar de nominatielijst
Patricia Vega-Boschiazzo
Genomineerd door Collectief Schijnheilig
Video installation with two monitors/beamers. What Matters. Video, 1.37 min. Thousand Stars. Video, 1.20 min. 2007.
Music composed by Gijsbert Wind.
Patricia Vega-Boschiazzo
Genomineerd door Collectief Schijnheilig
Video installation with two monitors/beamers. What Matters. Video, 1.37 min. Thousand Stars. Video, 1.20 min. 2007.
Music composed by Gijsbert Wind.
<< naar de nominatielijst
Marieke Warmelink
Genomineerd namens Meneer de Wit door Henner Kleffel (Projectleider)
installatie van schilderij en korte film.
Marieke Warmelink
Genomineerd namens Meneer de Wit door Henner Kleffel (Projectleider)
installatie van schilderij en korte film.
<< naar de shortlist
Robbert Weide *
Genomineerd namens Kattenbak Collectief door Merijn Bolink
"Met name de fotomontages waarin hij architectuur op overtuigende, en tegelijkertijd minimalistische wijze benadrukt vinden wij erg sterk. In het andere werk toont Weide tevens een heldere en verrassende kijk op zijn onderwerpen. Hij laat goed zien wat hij ons wil laten zien zonder zijn eigenheid te verliezen. "
ik heb een installatie gemaakt waar het voor mij gaat over dingen zichtbaar maken,ontzichtbaar het meten ervan en temperatuur.
installatie bestaande uit:
3 digitale temperatuurmeters met videoprojectie (04:30)
video (waarin ik loop met een houten plaat (+/-26 minuten))
dichtgespijkert raam h 120 cm, b 55 cm, d 13 cm
sculptuur met slangen, fles, cigaretten, binnenwerk van een koffiezetautomaat en water. oppervlak +/- 60x60 cm
Ik ben gefascineerd door natuur en techniek, de relatie tussen deze twee, de systemen die er achter zitten
en probeer daar controle over te krijgen door er weer mijn eigen regels op toe te passen.
Verschillende aspecten die een rol in mijn werk spelen zijn:
eenheid
ruimte/grens
natuur/techniek
temperatuur
hogere macht
dreiging
controle
(gesloten) systeem/circuit
toeval
CV
opleiding:
heden: Rietveld Academie
voorheen: M.T.S. Motorvoertuigen
groepsexposities:
03-05-2008 Kunstcafe de Cantine expositie 'Her-(inrichting)'
13-02-2008 Meneer de Wit EXP-O-LAB
08-06-2007 Chiellerie groepshow 1e jaars Dogtime Rietveld studenten
Robbert Weide *
Genomineerd namens Kattenbak Collectief door Merijn Bolink
"Met name de fotomontages waarin hij architectuur op overtuigende, en tegelijkertijd minimalistische wijze benadrukt vinden wij erg sterk. In het andere werk toont Weide tevens een heldere en verrassende kijk op zijn onderwerpen. Hij laat goed zien wat hij ons wil laten zien zonder zijn eigenheid te verliezen. "
ik heb een installatie gemaakt waar het voor mij gaat over dingen zichtbaar maken,ontzichtbaar het meten ervan en temperatuur.
installatie bestaande uit:
3 digitale temperatuurmeters met videoprojectie (04:30)
video (waarin ik loop met een houten plaat (+/-26 minuten))
dichtgespijkert raam h 120 cm, b 55 cm, d 13 cm
sculptuur met slangen, fles, cigaretten, binnenwerk van een koffiezetautomaat en water. oppervlak +/- 60x60 cm
Ik ben gefascineerd door natuur en techniek, de relatie tussen deze twee, de systemen die er achter zitten
en probeer daar controle over te krijgen door er weer mijn eigen regels op toe te passen.
Verschillende aspecten die een rol in mijn werk spelen zijn:
eenheid
ruimte/grens
natuur/techniek
temperatuur
hogere macht
dreiging
controle
(gesloten) systeem/circuit
toeval
CV
opleiding:
heden: Rietveld Academie
voorheen: M.T.S. Motorvoertuigen
groepsexposities:
03-05-2008 Kunstcafe de Cantine expositie 'Her-(inrichting)'
13-02-2008 Meneer de Wit EXP-O-LAB
08-06-2007 Chiellerie groepshow 1e jaars Dogtime Rietveld studenten